🚫อย่าเพิ่งกดอ่าน!! รีไรท์อยู่ค่ะ🚫

อุบัติรักคล้องใจ

รีไรท์ : 18 ธันวาคม 2568

จบ : xxxx

 ୨୧ วาดปกโดย jellyn, แสงเงาโดย Rin Areerak, ไทโปโดย เซี่ยเซียนเซียง ୨୧

อุบัติเหตุที่พรากใครบางคนไปจากชีวิต และทิ้งไว้เพียงความโศกเศร้ากับความโดดเดี่ยวให้คนที่ยังอยู่ต้องแบกรับ มันช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลยที่ความเจ็บปวดทั้งหมดต้องมาตกอยู่กับคนเพียงคนเดียว

“ใบไผ่” เด็กหนุ่มในวัย 18 ปี เติบโตมาพร้อมกับรอยแผลในใจจากการสูญเสียพ่อและแม่ไปด้วยอุบัติเหตุตั้งแต่เขายังเด็ก การสูญเสียในครั้งนั้นทำให้ใบไผ่ขาดที่พิงพึงและอนาคตดับวูบลงไปทันทีเมื่อไม่มีเสาหลักของบ้าน

แต่แล้วโลกที่เคยมืดมนกลับมาสว่างไสวได้อีกครั้งก็เพราะ “ป้ามณฑา” ญาติเพียงคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาประคองชีวิตของเขา จนเขาสามารถเติบโตมาได้เป็นอย่างดี และถึงแม้จะไม่ได้มีมากเท่าลูกหลานบ้านอื่นแต่เขาก็มีความสุขกับชีวิตแบบนี้

ชีวิตของเขากำลังผลิบานเหมือนชื่อ ความฝันที่จะเข้ามหาวิทยาลัยในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าอยู่ใกล้แค่เอื้อม ใบไผ่ตั้งใจว่าหากเรียนจบแล้ว เขาจะหางานที่เงินเยอะ ๆ เพื่อจะได้ตอบแทนพระคุณของป้าที่เลี้ยงเขามา

แต่แล้ว…. โชคชะตาก็เล่นตลกกับชีวิตเขาเป็นครั้งที่สอง ป้าของเขาถูกรถชนและเสียชีวิตลงทันทีจากอุบัติเหตุในครั้งนั้น

ใบไผ่สูญเสียญาติคนสุดท้ายไป เหลือไว้เพียงแค่ตัวเขาที่ยืนเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางบาดแผลเดิม ๆ ที่ไม่มีวันหาย

ตอนนี้เขาไม่เหลือใครให้เรียกว่าครอบครัวได้อีกแล้ว แม้แต่ญาติเพียงคนเดียวที่เคยมี

ก็จากเขาไปแล้ว…

“ฮึก…ทำไมทุกคนถึงได้ทิ้งผมไปกันหมดเลยล่ะครับ ทำไมถึงไม่มีใครอยู่กับผมเลย”

***********

เมื่อผู้เป็นพ่อขับรถชนคนตาย ความรู้สึกผิดก็กลายเป็นบาดแผลที่เกาะกินใจ สุดท้ายเจ้าตัวก็ทนไม่ไหวจึงตัดสินใจรับเด็กที่เป็นญาติของผู้เสียชีวิตมาเลี้ยงดู หากเรื่องมันจบลงแค่นั้นก็คงไม่มีใครเดือดร้อนอะไร

แต่สิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน คือการที่พ่อโยนเด็กคนนั้นมาให้เขาดูแล แล้วแบบนี้เขาจะกลับไปใช้ชีวิตตามปกติได้ยังไง ในเมื่อจู่ ๆ ก็มี ‘ภาระ’ เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน

“เวิ่นหาน” ชายหนุ่มวัย 27 ปี ลูกครึ่งไทย–จีน ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศจีนเป็นหลักเพราะต้องดูแลธุรกิจของครอบครัว หลังจากแม่เสียชีวิตด้วยโรคร้ายตั้งแต่เขายังเด็ก ชีวิตของเขาก็เหลือเพียงแค่พ่อคนเดียว

เวิ่นหานใช้ชีวิตตามใจตัวเองมาโดยตลอด จนกระทั่งวันหนึ่งที่พ่อส่งเด็กคนหนึ่งมาให้เขาดูแล เด็กคนนั้นชวนให้รู้สึกรำคาญอยู่ไม่น้อย แต่ในขณะเดียวกันก็มีบางอย่างที่ดึงดูดเขา

ถึงจะไม่ค่อยถูกชะตาเท่าไหร่ แต่เวิ่นหานก็ยังพอมีความเป็นมนุษย์อยู่บ้าง เขาก็เลยไม่ได้ผลักไสอีกฝ่ายและเลือกทำตามที่พ่อขอ

“ใบไผ่: ทั้งหมดนี้ที่คุณทำดีกับผม เพราะแค่รู้สึกอยากชดใช้ให้แค่นั้นเหรอครับ?”

“เวิ่นหาน: ใช่ ฉันทำเพราะอยากให้คุณพ่อสบายใจว่านายได้รับการดูแลอย่างดี”

“ใบไผ่: งั้นก็พอเถอะครับ ผมได้รับมามากพอแล้ว ต่อจากนี้ผมจะไม่ขอรับอะไรจากครอบครัวคุณอีก”

-*-*-*-* -*-*-*-* -*-*-*-* -*-*-*-* -*-*-*-*

⚠️Warning: นายเอกท้องได้ แต่ไม่ได้ตั้งครรภ์ในช่วงอายุที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะนะคะ คุณนักอ่านสบายใจได้ค่า⚠️

📢 ไรท์ Talk: สวัสดีรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนะคะ😊 ไรท์ได้ทำการรีไรท์นิยายเรื่องนี้ใหม่ มีการปรับเนื้อหา และเพิ่มตอนพิเศษค่ะ โดยจะมีการเปลี่ยนชื่อตัวละครและปรับคาเร็กเตอร์เล็กน้อย แต่ยังเป็นเส้นเรื่องเดิมอยู่ค่ะ และมีการขยายเนื้อหาให้ละเอียดมากขึ้นด้วย

🫶🏻เหตุผลในการรีไรท์ เนื่องจากนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรก ๆ ที่ไรท์หัดแต่งในช่วงที่เพิ่งเริ่มเป็นนักเขียนใหม่ๆ (น่าจะประมาณปี 2559 - 2560) โดยส่วนตัวรู้สึกว่าเนื้อหาและตัวละครยังขาดความไหลลื่นในหลาย ๆ จุด เพราะตอนนั้นยังเป็นมื้อใหม่มาก ๆ ใหม่แบบคิดไรได้ก็เขียนเลย ไม่อิงเหตุผล ไม่เกลาคำ ไม่เน้นความเชื่อมโยงใด ๆ 🤣

พอมาตอนนี้เริ่มพัฒนาขึ้นบ้างแล้วเลยอยากปรับใหม่เพื่อให้คุ้มค่ากับทุกเหรียญและทุกกุญแจที่ได้รับการสนับสนุนจากคุณนักอ่าน เพราะฉะนั้นฝากติดตามด้วยนะคะ🫶🏻

ช่องทางการติดตามได้ที่👇🏻

ReadAwrite | Tunwalai | Meb | Dek-D | Dreame | Fictionlog | ปิ่นโต

Tiktok: seo.c_writer

จิ้มลิ้งค์👇🏻

https://www.tiktok.com/@seo.c_writer?_t=ZS-8vGrFsAvMDy&_r=1

💕ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านและสนับสนุนกันนะคะ🙏🏻