โชคชะตานำพาเขาพบกับเธอก่อเกิดหนี้ชีวิตที่เแปรเปลี่ยนเป็นความรัก...
“ถ้าคุณไม่ไปส่ง ฉันกลับเองก็ได้คะ” เธอสาวเท้าเดินไปยังประตู ทว่ายังก้าวไม่ถึงเขาก็มาประชิดตัวก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มนวล
“คุณปราบ!” พลอยขวัญหน้าง้ำไม่พอใจที่เขาทำอะไรตามอำเภอใจ
“ครับ” เขายิ้มๆ
“คุณอย่าฉวยโอกาสกับฉันอีกนะคะ” พลอยขวัญนิ่วหน้า
“ทำไมล่ะ” เขาถามยิ้มยียวน
“คุณไม่ละอายใจหรือไง ถ้าแฟนคุณรู้เข้าเธอจะเสียใจแค่ไหน”

