"สัมผัสแรกที่คับแน่น.. กลับกลายเป็นคำตอบที่ตะโกนใส่หน้าเขา!"
พยัคฆราชที่เคยปรามาสว่าเธอ 'ง่าย' และเป็นเพียงผู้หญิงของพ่อถึงกับต้องหยุดชะงักกะทันหัน เมื่อความจริงที่แสนบริสุทธิ์ของแสนสวยสะท้อนผ่านหยาดน้ำตาและร่างกายที่เขากำลังรุกล้ำเข้าไปอย่างป่าเถื่อน
ความบริสุทธิ์ที่เธอซ่อนไว้.. ทำให้เขาตระหนักได้ว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด ชายหนุ่มเลือกที่จะหยุดการกระทำลงกะทันหัน ทิ้งให้ความเงียบและความสับสนเข้าเกาะกินหัวใจพยัคฆ์อย่างเขาจนทำตัวไม่ถูก
"ใส่เสื้อผ้าซะ!" น้ำเสียงทุ้มเอ่ยสั่งห้วนสั้น พยายามซ่อนความหวั่นไหวที่สั่นคลอนไปทั้งใจ
"ทำไมคะ? ทำไมคุณไม่ทำต่อ.." แสนสวยถามกลับทั้งน้ำตา ดวงตาคู่งามที่มองสบมาเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ในเมื่อเขาอยากประจานเธอ อยากย่ำยีเธอให้จมดินนัก แล้วจะหยุดทำไมในวินาทีสุดท้าย
"อย่ามาท้าทายฉันแสนสวย! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วขย้ำเธอให้ตายคามือจริงๆ"
เขาคำรามลั่น กลิ่นอายความโกรธยังคงอยู่ แต่ลึกๆ กลับมีความรู้สึกผิดจู่โจมจนหายใจไม่ออก
พยัคฆ์ร้ายที่ตั้งใจจะทำลายเหยื่อ กลับกลายเป็นฝ่ายที่ 'พ่ายแพ้' ต่อความใสสะอาดที่เขาไม่เคยเชื่อว่ามีอยู่จริง
จากนี้ไป.. เขาจะมองเธอด้วยสายตาเดิมได้อย่างไร?
ในเมื่อความจริงมันค้ำคอ และความรู้สึกเริ่มก่อตัวขึ้นท่ามกลางความบาดหมาง
Guest
