"เอาเลยสิถ้าอยากจะแก้แค้นหนัก ถ้าจะเอาขั้นตายก็ขอให้ปักมาแม่นๆครั้งเดียวพอ แต่ถ้าไม่ถึงตายก็โทรเรียกรถโรงพยาบาลให้ด้วยแล้วกัน แบบนั้นจะขอบคุณมาก" ภัทรบอกออกมาด้วยท่าทีนิ่งๆ ไม่ได้กลัวหรือไม่มีท่าทีโมโหใดๆเลยด้วยซ้ำ ทำให้ธันไม่เข้าใจในสิ่งที่ภัทรทำ
"หมายความว่าไง"
"ก็ที่บอกขอคิดดูก่อน ไม่ต้องคิดแล้วเอาเลยเถอะ"
"ตี๋!!!"
"จะเอาขั้นไหน ตาย...หรือแค่เจ็บ?"
"ตี๋!!!"
"ถ้าแค่เจ็บจะได้โอนค่าดูแลเจ้าเกลให้ป้านวลเพิ่ม ถ้าตาย...ถ้าถึงตายหรอ เจ้าเกลคง...คง..ไม่มีใคร"
"ตี๋!!! ตั้งสติเดี๋ยวนี้"
