เจ้าสาวของเจ้าสัว
12
ตอน
5.35K
เข้าชม
1
ถูกใจ
4
ความคิดเห็น
45
เพิ่มลงคลัง
คำเตือนเนื้อหา
คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหาในเรื่องอาจมีการสปอยล์ถึงเนื้อเรื่องหลัก
พิมลดาตามพี่ไปงานเลี้ยงเลือกเจ้าสาวของเจ้าสัวหนุ่ม แต่กลับได้เป็นเจ้าสาวเสียเองเพราะเหตุการณ์บังคับ อายุห่าง 20 ปี+เพิ่งเคยพบหน้า แต่ก็รักกันฉ่ำทั้งในร้านอาหาร ห้องทำงาน ห้องลองเสื้อ บนรถไฟก็แซ่บซ้าาา

อีบุ๊คราคา 59 บ สนใจกรุณาซื้อตรงจาก meb หรือ ปิ่นโตอีบุ๊ค หรือก๊อปลิงค์ในคอมเมนต์ไปเสิร์ชกูเกลได้เลยค่ะ 

ที่ ธัญวลัย ลงเป็นตย. 10 ตอนค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะ 

‘เจ้าสัว!’ พิมอุทาน ตกใจกับคำขู่ทีเล่นทีจริงที่ดูจากแววตามาดหมายของเขาแล้วน่าจะจริงมากกว่าเล่น แถมพูดจบแล้วเขายังเลียริมฝีปากหยักบางสมชายจนมันวาวบ่งบอกว่ากระหายใคร่ทำตามคำพูด ทำเอาพิมลดาตะลึงจ้องตาโต และเขาก็อาศัยจังหวะนั้นดึงขนมกลับไป ตอนนั้นเองที่พิมได้สติ กลัวเขาใช้ปากป้อนปากจริงๆ เลยเผลอยกสองมือขึ้นตะครุบมือใหญ่ดึงกลับไปเข้าปากตัวเองแล้วกัดคำใหญ่ อารามรีบร้อนเศษแป้งจึงเลอะมุมปากและบางส่วนร่วงลงไปบนเนินทรวงขาวผ่องที่พ้นคอเสื้อคว้านกว้างที่ขลิบระบายผ้าแก้วโดยรอบเพื่อช่วยบดบังซอกอกล้นหลามไม่ให้ดูยั่วราคะโจ่งแจ้งเกินไป 

ทว่าการได้เห็นวับๆ แวมๆ กลับปลุกกระตุ้นเจ้าสัวหนุ่มเสียยิ่งกว่า จนอดใจไม่ไหวหาเรื่องลูบนิดแตะหน่อยพอให้ชื่นใจอย่างที่อยากทำมานานนับสัปดาห์ แต่พยายามอดใจไว้เพราะกลัวว่าที่เจ้าสาวจะตกใจถอยห่าง 

‘แป้งร่วงติดปากติดคอเต็มไปหมดเลย มา... ฉันช่วยเช็ดให้เอง’ ว่าแล้วมือหนึ่งก็รวบกุมมือหล่อนไว้กับอก อีกมือช้อนคางมนให้ใบหน้างามแหงนหงายพร้อมกับที่ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาประชิด จดจ้องมองตากันขณะที่เขาประจงเช็ดขนมปังจากมุมปาก 

ตอนแรกพิมลดาเครียดเกร็งจนปากคอแห้งผาก ตกตะลึงลืมหายใจ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นเผยอปากจิ้มลิ้มจนเห็นฟันขาวราวไข่มุกและลิ้นสีชมพูยามหอบหายใจถี่รัวด้วยความตื่นเต้นระคนวาบหวามเมื่อเห็นแววตาคมเข้มเปล่งประกายกระหายสวาท 

“ตรงมุมปากนี่ใช้ผ้าเช็ดไม่หมด คงต้องใช้อย่างอื่นเช็ดแล้วล่ะ” เอ่ยเสียงพร่าแล้วเขาก็ประคองศีรษะของหล่อน ตรึงไว้รับปลายลิ้นสากฉ่ำที่ตวัดเลียมุมปากแล้วลามไปถึงริมฝีปากล่างเต็มอิ่มซึ่งเขาใช้ทั้งลิ้นปาดเลียและปากดูดเม้ม 

“อื้อ” พิมเผลอครางออกมา ตากลมโตใสซื่อเหมือนตากวางหวานเยิ้มหรี่ปรือด้วยความกระสัน เคลิบเคลิ้มกับรสสัมผัสหวานล้ำและถึงกับผวาตามเมื่อเขาถอนปาก แต่แล้วก็โล่งใจกึ่งประหวั่นเมื่อเขาไม่ได้ไปไหนไกล แค่ก้มลงตวัดเลียเช็ดเกล็ดขนมปังที่หล่นค้างอยู่บนเนินอกขาวสล้างที่โยนตัวขึ้นลงตามจังหวะหายใจระส่ำ 

‘พิม หนูช่างหอมหวานน่ากินเหลือเกิน แค่ดมกับเลียคงไม่พอ ฉันอยากกลืนกินหนูทั้งตัว’ เขาพึมพำเสียงกระเส่า พร้อมกันนั้นสองมือก็เกี่ยวขอบคอเสื้อกว้างและแขนเสื้อยกทรงผ้าลูกไม้ลงมาคาอยู่บนต้นแขนกลมกลึง แล้วจดจ้องมองซอกอกนูนเด่นที่เกิดจากสองเต้าอวบใหญ่บดเบียดกันอย่างหลงใหล “อ้า อกหนูสวยเหลือเกินทูนหัว น่าจะใหญ่ล้นมือฉันทีเดียว ไหน...ขอวัดหน่อยสิ” 

  

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (3)

5.0