ทำไมฉันได้เล่นบทนางร้ายกันเนี่ย? 为什么我演女反派的戏剧

หนิงเหยียนจ้องมองแววตาหลงใหลไหววูบของนางแล้วแค้นเสียงในลำคออย่างถากถางเยาะเย้ย เขาด่าว่าขนาดนี้ยังมีหน้ามามองเขาด้วยสายตาหลงใหลเช่นนี้อีก สตรีบัดซบ คำด่าของเขาไม่เข้าหูนางเลยหรือไง “ข้าถามว่าเข้าใจที่ข้าสั่งหรือไม่” น้ำเสียงเย็นเหยียบทำให้เมิ่งถิงได้สติ นางกระพริบตาปริบ ๆ มองเขาก่อนพยักหน้าอย่างว่าง่ายไปสามที หนิงเหยียนไม่คิดเสียเวลาในเรือนหลังนี้ที่เขาไม่คิดมาเหยียบอีกสะบัดชายเสื้อคลุมสีแดงเข้มก้าวออกไปอย่างไวราวกับกลัวว่าหากอยู่ต่อเพียงอึดใจเขาจะติดเชื้อโรคร้ายในเรือนของนาง “แม่เจ้า พระเอกโคตรจะหล่อ” เมิ่งถิงพูดแล้วหันไปที่กระจกที่อยู่บนโต๊ะที่ห่างจากเตียงไม่มากหันซ้ายทีขวาทีอมยิ้มกับตัวเองราวคนบ้า เป็นนางร้ายที่ต้องตายพอรับได้ถ้าได้มาเป็นคนสวยขนาดนี้ อย่างน้อยก่อนสิ้นลมในชาติก่อนภาวนาให้เกิดเป็นเทพธิดาบนสวรรค์มีความงามเหนือล้ำ อย่างน้อยสวรรค์ไม่ใจร้ายเกินไป ไม่ไปสวรรค์ยังได้เป็นคนสวย เท่าที่จำได้ในนิยายนางร้ายรวยมาก ทั้งสวยทั้งรวย ถ้าพระเอกไม่เอาคนที่ดีพร้อมอย่างนาง นางก็พร้อมหาผัวใหม่