“ฉันไม่อยากแต่งงาน ไม่ว่าจะกับเธอหรือกับใคร” เขาเอ่ยจริงจัง
“แต่ผู้ใหญ่ตกลงกันแล้ว และความร่วมมือมูลค่ามหาศาล จะเกิดขึ้นทันทีที่เราแต่งกัน” เธอแย้งออกไป
“เธอชอบกินเหล้าไหม”
“ไม่ค่ะ”
“แต่ฉันชอบ เธอเที่ยวกลางคืนไหม”
“ไม่ค่ะ”
“ฉันกลับเช้าแทบทุกวัน แค่นี้เราก็แทบจะเข้ากันไม่ได้แล้ว”
“ไม่รู้สิ มันก็อาจจะมีอย่างอื่น ที่เรา ‘เข้ากัน’ ได้ดี”
เวคินน์อ้าปากค้างน้อยๆ ในทันทีที่เธอเอ่ยจบ คงจะรู้สึกแปลกๆ กับบางถ้อยคำของเธอ และเธอมั่นใจ เขาคงไม่อยากแต่งงานกับเธอจริงๆ แต่มันจะหยุดได้ยังไง ในเมื่อพวกผู้ใหญ่คุยกันก่อนที่เด็กอย่างเราจะได้เจอหน้ากันเสียอีก
“บ้าบอ ฉันไม่ชอบผู้หญิงแบบเธอ เรียบร้อย อ่อนหวาน น่ารำคาญ คงจะเถียงใครไม่เป็นด้วยซ้ำ”
“อย่าเพิ่งตัดสินฉันจากการเจอกันแค่ครึ่งชั่วโมงสิ”
“มันดูออก เธอ...ไม่มีความเร้าใจอะไรเลย ฉันยังไม่แก่นะ ถ้าต้องอยู่กับเมียที่จืดชืดไปตลอดชีวิต ฉันคงเหมือนได้บวชไม่สึกนั่นแหละ”
“คุณใส่ถุงยางไซซ์อะไร?”
“ฮะ!?”
“คุณถามฉันเป็นร้อย ฉันถามแค่คำถามเดียว ตอบไม่ได้เหรอ”
“ถามบ้าอะไรเนี่ย!” ประสาททุกส่วนในร่างตื่นตัวในทันทีที่ได้ยินคำถาม
“ตอบค่ะ”
“58!” ตอบออกไปแล้วได้หน้าร้อนผ่าว นี่เขาพูดออกไปแล้วใช่ไหม
มุจลินทร์ยิ้มกว้าง ยิ้มทั้งตาทั้งปาก
“แต่งค่ะ! ฉันจะแต่งกับคุณ”
Guest
