รักแรกพบเกิดขึ้นได้เพียงสบตา เพียงคราแรกที่ได้ประสบพบพักตร์ ‘หม่อมเจ้าปราณรพี’ ก็รู้สึกถึงความคุ้นเคยและโหยหาบ่าวหญิงในวังอิทธิรักษ์อย่าง ‘พิกุล’ อย่างเหลือแสน เขาและเธอรู้สึกผูกพันกันราวเคยรักใคร่ผูกพันกันมาตั้งแต่ชาติปางไหน จนชายหนุ่มต้องงัดทุกกลวิธี เพื่อดึงรั้งคนที่เอาแต่ตั้งท่าจะหนีห่างจากเขา ให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด
แต่ความรักต่างชนชั้นของทั้งคู่จะลงเอยได้ดีหรือไม่ ในเมื่อมีอุปสรรคใหญ่อย่างแม่ของเขาคอยขัดขวางอยู่?
---
“บ่าวไม่ได้ดื้อเพคะ”
“ที่ทำอยู่นี่แหละที่เขาเรียกว่าดื้อ เจ้าเองไม่หวั่นไหวกับฉันบ้างหรือ?”
Disclaimer:
เรื่องราว ตัวละคร และสถานที่ในนิยายเรื่องนี้ ล้วนเกิดจากจินตนาการที่สมมติขึ้นทั้งสิ้น ไม่ได้อ้างอิงจากบุคคลหรือเหตุการณ์จริงในประวัติศาสตร์ และเพื่อให้ทุกท่านได้ดื่มด่ำกับความรู้สึกของตัวละครอย่างลึกซึ้งและอรรถรสในการเสพความฟิน ผู้เขียนจึงขออนุญาตใช้คำราชาศัพท์เฉพาะในบทสนทนาบางท่อน และดำเนินเรื่องในบทบรรยายด้วยภาษาคำสามัญทั่วไป... เตรียมตัวให้พร้อม แล้วมาร่วมสัมผัสความรักและความเจ็บปวดไปด้วยกันค่ะ
ป.ล. ลงให้อ่านฟรีถึงบทที่ 4 ค่ะ
Guest
